Podcast #13 - Vind jij je baan niet leuk? Stop ermee!

Enorm veel reacties op mijn opvallende uiting op LinkedIn: Vind je je baan niet leuk? Stop er dan mee! In deze ongeplande podcast geef ik wat meer uitleg over wat ik precies bedoelde met die stelling!

De aanleiding voor zijn opvallende stelling op LinkedIn was de ontmoeting met een paar vrienden. ''Als ik het kort samenvat. Die zaten relatief veel te klagen op hun werk. Er was niet genoeg uitdaging, ze waren niet gepromoveerd enzovoort.'' Ik zei op een gegeven moment: ''Nou hoor ik eigenlijk alleen maar negatieve dingen. Maar wat doe je er dan? Waarom blijf je er dan?'  Dan blijft het stil. De reacties: ''Maar ik heb salaris nodig. Voor hypotheek, vrouw en kinderen en auto:''

Dan denk ik: ''Waarom zou je 40 uur per week naar werk gaan wat je niet leuk vindt en waar je het niet naar je zin hebt. En dan heb ik het niet over hobbeltjes zoals dat je baas een keer onaardig was. Maar dat je structureel, jarenlang met tegenzin naar je werk gaat! En dat je dan je huis, salaris, gezin en auto als redenen geeft. Dus dan vind je materiële belangrijker dan je eigen geluk en werkplezier. Dat vind ik dus onbegrijpelijk!''

Je leest wel eens onderzoeken waarin staat dat in Nederland 70% van de mensen met tegenzin naar het werk gaat. Daar begrijp ik dus echt helemaal niks van. Nou ben ik zelf in de gelukkige positie dat ik iets doe wat ik leuk vind en waar ik veel plezier in heb. Maar het is echt niet iedere dag fantastisch. Elk werk heeft elementen die minder leuk zijn. Maar het grootste gedeelte van mijn werk is heel erg leuk. Ik mag met klanten omgaan, ik mag leuke dingen doen en we kunnen er ook nog eens een boterham mee verdienen. Dat is wel prettig.

Maar als jij nou in een situatie zit waar je het niet naar je zin hebt dan kun je twee dingen doen. ''Je kan gaan klagen, klagen en klagen! Of je gaat er daadwerkelijk wat aan doen. En dat kan dus betekenen dat je ergens anders gaat werken waar je misschien wel minder verdiend, dat is lastig, of je lease-auto wordt een maatje kleiner of je aanzien zal dalen.''

Scroll naar beneden voor het vervolg. Nick stapte twee keer op toen hij het niet meer naar zijn had!

Ontvang regelmatig updates!

*Door je aan te melden ga je akkoord met onze voorwaarden en mogen wij jou daarom e-mails sturen met informatie over Nick Blom en gerelateerde ondernemingen.

Ik kreeg natuurlijk wel te horen: ''Maar jij hebt makkelijk praten!'' Maar ik heb gewoon wel twee keer mijn baan opgezegd. Omdat ik het niet meer naar m'n zin had. 

De eerste keer was ik het namelijk niet eens met m'n werkgever. Omdat ik vond dat hij mij wat had beloofd, en dat kwam hij niet na. Ik heb toen direct mijn baan opgezegd omdat ik niet voor zo'n iemand wil werken.

De tweede keer kwam ik na vier jaar in een situatie terecht waar ik het gewoon echt niet meer leuk vond. Elke keer hetzelfde riedeltje, ik kreeg er geen passie meer in en daardoor krijg je ook weer strubbelingen met collegas en dat soort dingen. Ik heb toen gewoon gezegd: ''Ik stop ermee!''

Daarmee zeg ik niet dat je altijd je oude schoenen weg moet gooien voordat je nieuwe hebt. Nee.

Maar je moet wel stappen nemen om daadwerkelijk iets anders te gaan. Ongeacht smoesjes als: Ik ben al ouder, Ik heb de opleiding niet of Ik heb geen netwerk. Allemaal je reinste onzin. Je moet gewoon beter zoeken en je moet naar jezelf kijken. Misschien richt je je wel op iets wat gewoon domweg niet haalbaar is.

Ik heb een heel goed voorbeeld: ''Een vriend van mij die heeft een hele goeie baan en die werkt daar al 15 jaar en die heeft een topsalaris! Maar het is wel een gouden kooi. Stel hij vindt een nieuwe baan, dan krijgt hij dat salaris nooit meer bij een ander.  Maar dan heb je dus twee keuzes. Je kan zeggen, ik  vind dat geld dusdanig belangrijk dat ik blijf zitten waar ik zit en ik neem voor lief dat ik m'n werk niet zo leuk vindt! Of je neemt de stap en je stopt met zeuren. Dat laatste blijkt voor heel veel mensen heel erg moeilijk. Maar als ik naar mezelf kijk. Ik heb de filosofie dat ik later niet in het bejaardentehuis wil met het gevoel: Had ik maar!''

En natuurlijk zijn miljoenen redenen om te blijven waar je zit, ongelukkig te zijn. Dat snap ik helemaal en dat mag iedereen zelf voor kiezen. Maar ik wil straks niet terugkijken en denken: ''Ik heb daar 15 jaar gewerkt en een goed salaris gehad maar ik vond het eigenlijk echt een hel. Terwijl ik daar veertig uur per week ben. Dat is vaker dan dat je thuis bent. Dan moet iedereen zich realiseren. Die hypotheek kan je ook met een andere baan betalen of je woont misschien in een huis wat misschien te groot is. Dat is heel vervelend, maar zo'n situatie waar je eigenlijk niet wil zijn ook.''

Dus heb je het niet naar je zin op je werk stop er dan mee. Er zijn altijd mogelijkheden. Ik ben er van overtuigd dat op het moment dat je keuzes maakt, dat je uiteindelijk gelukkiger wordt in datgene wat je doet. Geen keuze maken is eigenlijk geen optie!

Mijn stelling heeft mij in ieder geval een erg enerverende dag laten beleven, gezien de discussie die loskwam. En, dat wil ik even benadrukken, ik kan niet bij iedereen naar z'n persoonlijke situatie kijken. Absoluut niet, en er zullen absoluut redenen zijn waarom jij blijft zitten waar je zit. Maar ik ben er van overtuigd dat het grootste gedeelte van de mensen die het niet naar hun zin hebben op hun werk prima op zoek kunnen naar een andere baan en stappen kunnen ondernemen om het wel naar hun zin te krijgen. Zonder dat ze meteen de oude schoenen weggooien.

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Blijf op de hoogte