Column: Recht zo die gaat?

Het runnen van een business kun je af en toe wel vergelijken met roeien/zeilen/varen. Niet dat ik van die waterbenen heb, maar dat maakt de vergelijking niet minder treffend. Er is een hele rits aan clichés en uitspraken die op beide zaken van toepassing zijn: “je moet roeien met de riemen die je hebt”, “deze golf moeten we nu echt meepakken”/”de boot niet missen”, “op de wind van gisteren kun je vandaag niet zeilen”, ga maar door. Nu heb ik een tijdje terug op basis van wederzijds vertrouwen een foute inschatting gemaakt met betrekking tot een werknemer, daarover loopt momenteel een rechtszaak. Het is zo’n moment dat je als ondernemer de wind even niet in de zeilen hebt.

Tegelijkertijd gaat het met de business hartstikke goed. In september vorig jaar heb ik met LiveChat Service het chat softwarebedrijf CoBrowser overgenomen en de samenwerking met die jongens gaat echt top. We bedenken ontzettend veel leuke nieuwe dingen en ideeën die al langer in mijn hoofd rondspeelden zijn nu eindelijk uitvoerbaar. Daarnaast blijft zowel de business van LiveChat Service, als Cobrowser en Knowler groeien. Maar ondanks de nieuwe mogelijkheden, de groei, het succes, ben ik op momenten niet de persoon die ik was vijf jaar geleden.

Vijf jaar geleden begon ik met LiveChat in een klein kantoor boven de Formido in Bodegraven. Nu zitten we in een 700m² kantoor op de Westblaak in Rotterdam, een kantoor in Berlijn, Groningen en de volgende vestigingen liggen al in het vizier. Kortom, er is heel veel veranderd. Maar wat tijdens deze groei niet is mee veranderd, is mijn manier van het runnen van de business, het leiding geven en voornamelijk het betrokken zijn met alle (rand)zaken. Ik zei aan het begin van het avontuur altijd tegen mijn vrienden en familie dat ik LiveChat als mijn kindje zag. Nu is dit kindje in vijf jaar tijd heel hard gegroeid en heb ik er twee echte kindjes bij. Een andere situatie.

Mede door de rechtszaak ben ik wel op een andere manier naar mijn functie gaan kijken. Het formaat, de complexiteit en dynamiek van het bedrijf zijn inmiddels zo veranderd dat het niet meer mogelijk is op alles toe te zien. Twee en een half jaar geleden chatte ik bijvoorbeeld zelf nog af en toe, dan heb je toch meer zicht op wat er op dat vlak gebeurd. Maar zelf mee chatten is nu echt niet meer mogelijk. Dan kom je tot het besef dat er soms gewoon dingen fout gaan of tegen zitten, dat zal ik van me af moeten leren zetten.

En begrijp me niet verkeerd, ik ben ontzettend tevreden met het team dat we de afgelopen jaren hebben neergezet en ik heb volledig vertrouwen in ze. Het gaat hierin om mijn rol waarin ik meer zal moeten loslaten. Maar dit klinkt makkelijker dan het is. Hoe ik mijn meiden op vijftien-, zestienjarige leeftijd ook los moet laten gaan (gelukkig zijn ze nu pas 2,5 en 8 maanden), moet dat bij een snelgroeiend bedrijf blijkbaar een stuk sneller (weer wat geleerd). Door meer los te laten hoop ik nog meer te focussen op de facetten van het ondernemerschap waar ik goed in ben en leuk vindt, want daar haal ik energie uit. De business uitbreiden, met nieuwe ideeën komen en sterke samenwerkingen aangaan, dat zijn mijn specialiteiten.

Als ondernemer denk je veelal in doelstellingen, dus bij deze: Meer genieten van het succes van de zaak en tegelijkertijd genieten van mijn dochters, voordat ze me ineens vertellen dat ik ze meer moet loslaten. Misschien ga ik wel lekker met ze zeilen, recht zo die gaat.

Ontvang regelmatig updates!

*Door je aan te melden ga je akkoord met onze voorwaarden en mogen wij jou daarom e-mails sturen met informatie over Nick Blom en gerelateerde ondernemingen.

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Blijf op de hoogte